ဒါေလးက ျမတ္ၾကည္ အာလူးဖုတ္တဲ့ ပို႕စ္ေလးပါ။
ဆယ္ေက်ာ္သက္ဘဝက ဘဝရဲ့ အေပ်ာ္ဆုံး အခ်ိန္ထဲက တစ္ခုေပါ့။
ဟိုးတခါက ျမတ္ၾကည္ အခင္ဆုံး သူငယ္ခ်င္းထဲက တစ္ေယာက္ မဂၤလာေဆာင္လို႕ DIY လက္ေဆာင္ေလး လက္ဖြဲ႕တယ္ဆိုတာေလ။ အခုသူက ဗိုက္လာအပ္တာ။ အိမ္ေထာင္က်တဲ့သူကက်၊ ႏိုင့္ငံျခားသြားဖို႕ လုပ္တဲ့သူကလုပ္၊ ဒီမွာ အလုပ္ဝင္တဲ့သူက ဝင္ဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ သိပ္မေတြ႕ျဖစ္ၾကေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျပန္ေတြ႕တဲ့ အခ်ိန္ ခင္မင္မႈက နဂိုအရင္ အတိုင္းပဲ။ အတန္းထဲက လူေတြရဲ့ ကြိစိ ကြစ ေတြေျပာ, အရင္က အေၾကာင္းေတြ စားျမဳံ့ျပန္နဲ႕ ဆယ္ေက်ာ္သက္အခ်ိန္ကို ျပန္ေရာက္သြားသလို ခံစားရတယ္။ Feeling အသစ္တဖန္ ႏုပ်ိဳ :P
အလယ္က မမဗိုက္ :)
ျမတ္ၾကည္ အၾကံေပးတဲ့ အတိုင္း ႐ိုက္ထားၾကတာ။ ဒီက မ႐ိုက္မခ်င္း ဂဂ်ီဂေဂ်ာင္က်ေနလို႕ :P
၁၈ႏွစ္ မျပည့္တျပည့္ မမမ်ား
အမွတ္တရ ပထမႏွစ္ေက်ာင္းတက္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းက ကိုးေယာက္.. သူငယ္ခ်င္းရဲ့ တူးဒိုးကားေလးနဲ႕ ေလွ်ာက္သြားၾကတာ၊ တခါ တခါကားထဲက ထြက္လာလိုက္ရင္ မနည္းမေနာပဲ။ :D တစ္ရက္ သူငယ္ခ်င္းအိမ္နားအေရာက္ စီးလာတဲ့ ကားပိစိက ပ်က္ပါေလေရာ။ ဒါနဲ႕ မိန္းမေတြခ်ည္း ကားေပၚကဆင္း.. တြန္းမလို႕လုပ္ၾကတုန္း လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထဲက ကူညီမယ့္သူေတြက တျပြတ္ပဲ ေျပးထြက္လာလိုက္တာ တြန္းစရာမလိုေတာ့ဘူး။ ^__^ ဟိုတေလာက ဖဘမွာ အဲ့ကိစၥျပန္ေျပာၾကေတာ့ ခုေနမ်ား ကံမေကာင္းရင္ တစ္ေယာက္ေတာင္ထြက္လာေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးလို႕။
ျမတ္ၾကည္ အၾကံေပးတဲ့ အတိုင္း ႐ိုက္ထားၾကတာ။ ဒီက မ႐ိုက္မခ်င္း ဂဂ်ီဂေဂ်ာင္က်ေနလို႕ :P
အမွတ္တရ ပထမႏွစ္ေက်ာင္းတက္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းက ကိုးေယာက္.. သူငယ္ခ်င္းရဲ့ တူးဒိုးကားေလးနဲ႕ ေလွ်ာက္သြားၾကတာ၊ တခါ တခါကားထဲက ထြက္လာလိုက္ရင္ မနည္းမေနာပဲ။ :D တစ္ရက္ သူငယ္ခ်င္းအိမ္နားအေရာက္ စီးလာတဲ့ ကားပိစိက ပ်က္ပါေလေရာ။ ဒါနဲ႕ မိန္းမေတြခ်ည္း ကားေပၚကဆင္း.. တြန္းမလို႕လုပ္ၾကတုန္း လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထဲက ကူညီမယ့္သူေတြက တျပြတ္ပဲ ေျပးထြက္လာလိုက္တာ တြန္းစရာမလိုေတာ့ဘူး။ ^__^ ဟိုတေလာက ဖဘမွာ အဲ့ကိစၥျပန္ေျပာၾကေတာ့ ခုေနမ်ား ကံမေကာင္းရင္ တစ္ေယာက္ေတာင္ထြက္လာေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးလို႕။
ကားပိစိပိုင္ရွင္ သူငယ္ခ်င္း အိမ္မွာ မုန္႕လုံးေရေပၚလုပ္စားတုန္းက။ သူ႕ေဘးက အဲဒီတုန္းက သူ႕ရည္းစားေပါ့ေနာ္၊ အခုေတာ့ သူ႕အမ်ိဳးသားျဖစ္လို႕ ကေလးေတာင္ ၂ ေယာက္ရျပီ။
လူစံုတက္စံု - အဖြဲ႕ထဲက တစ္ဦးတည္းေသာ ေယာက်္ားေလး။ သူ႕ကိုလည္း ဘယ္သူမွ ေယာက်္ားေလးလို႕ မွတ္မေနၾကေတာ့ပါဘူး။ သူ႕အိမ္က ေနအိမ္၊ စားအိမ္ အိမ္ကို ျဖစ္လို႕။
ျမတ္ၾကည္တို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြက တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္မထားၾကဘူး။ ဘယ္သူ႕ကို သေဘာက်တယ္ဆို ေျပာလိုက္၊ ဝိုင္းၾကည့္ေပး၊ စံုစမ္းေပး၊ အၾကံဉာဏ္ေပးၾကတယ္။ အဲဒီ အရြယ္နဲ႕ တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ေပါ့ေနာ္။ ျမတ္ၾကည္ ေရးတဲ့ အခ်ိဳ႕ေဆာင္းပါးေတြ အဲဒီ အေတြ႕အၾကံုေလးေတြ အမ်ားၾကီးပါတယ္။
ကိုယ္တိုင္လည္း ရည္းစားထားလိုက္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို မိတ္ဆက္ေပးလိုက္၊ တစ္လ မၾကာဘူး ပ်က္သြားလိုက္နဲ႕။ သူတို႕ကို မတိုင္ပင္ပဲ ထားလို႕ ဆဲၾကတာေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ တျဗဲျဗဲနဲ႕ ငိုတိုင္း သူတို႕က ပင္တိုင္ေခ်ာ့ရတာပါပဲ။ :P
ေနာက္ဆုံးႏွစ္ အပိုင္း (က) Field Trip
Tirp သြားရတဲ့ ျမိဳ႕က ဆိုက္ကားနဲ႕ တစ္ပတ္ပတ္လိုက္ရင္ တစ္ျမိဳ႕လုံးႏွံ႕တယ္။ ညဘက္ အျပင္ထြက္ရင္ ခါးပံုစထဲ ဓားေျမာင္ေဆာင္သြားရတယ္တဲ့။ ဖုန္းဆက္မယ္ဆို Exchange ရုံးသြား တန္းစီ။ ညဆို မီးမလာဘူး။ ပါလာတဲ့ အေျခာက္အျခမ္းက ၄ ရက္ေလာက္နဲ႕ကုန္။ မီးရထားလမ္းေဘးက ဆိုင္ေလးကို အားကိုးရတယ္။ သြားတဲ့ လမ္းမွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျမြကို တက္နင္းမိ။ တစ္ေယာက္က ေက်ာက္ကပ္ေရာင္။ အိုးသည္ကုန္း ရြာကအျပန္ ေထာ္လာဂ်ီနဲ႕ မိုးေတြရြာ၊ ရႊံ႕ေတြစင္။ သီခ်င္းေတြ ေအာ္ဆိုၾက။ ထီးလည္း မေဆာင္းၾကဘူး။ ဘဝမွာ အရမ္းေပ်ာ္ခဲ့ရတဲ့ အခိုက္အတန္႕ေလးေပါ့။ :')
ျပန္ခါနီး ည သရဲေျခာက္ခံရေသးတယ္။ လူေကာင္ေသးေသး သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆို ငိုပါငိုတယ္။ ကိုယ္လည္း အေျခာက္ခံေနရမွန္းေတာ့သိေပမယ့္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရတာ။ ေၾကာက္ရင္ ပိုေျခာက္မွာစိုးလို႕။ သရဲရွိတယ္လို႕ မခံယူတဲ့လူေတာင္ ေၾကာက္တယ္။ သစ္သားကုတင္ဆိုေတာ့ တအိအိနဲ႕ ကုတင္ေပၚတက္လာတာ။ O_O
အဲလို အေတြ႕အၾကံုေလးေတြေၾကာင့္ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ပိုပိုျပီး ခင္လာၾကတာ နားလည္မႈလြဲတယ္ဆိုတာ မရွိသေလာက္ပဲ။
သီတင္းကြၽတ္ညေလး တစ္ည
တိုးလာတဲ့သူေတြက ရည္းစားေတြရယ္၊ အတန္းၾကီးမွ က်ဴရွင္ အတူတက္ျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရယ္ေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းေတြေတြ႕တဲ့ အခါ M3 မွာ ကာရာအိုေက သြားဆို၊ Bowling ပစ္၊ မာေက်ာက္ေဆာ့၊ သခၤ်ာတြက္ :P လုပ္စရာ စုံတယ္။ ဓာတ္ပံု႐ိုက္တာက လည္း ျမတ္ၾကည္တို႕ရဲ့ တာဝန္ၾကီး တစ္ရပ္ပဲ။ ေပါေတာေတာ႐ိုက္လိုက္ရမွ ေနသာထိုင္သာရွိတာ။ ^^
The Scream, Picaso :P
တစ္ခါ သူငယ္ခ်င္းေတြ အစုေကာင္းလို႕ ျမတ္ၾကည္ေဆး႐ံုတက္လိုက္ရေသးတယ္။ ဒီေန႕က က်ဴရွင္မရွိေတာ့ဘူးဆိုလို႕ ကုလားကား ထိုင္ၾကည့္ၾကတာ။ အဖြဲ႕ထဲက တစ္ေယာက္က ဟိုရက္က ေရႊဂံုတိုင္က အေျခာက္ပြဲသြားၾကည့္သတဲ့။ ျပီးလည္းျပီးေရာ ေနာက္ေန႕ေရာက္ေတာ့ ေဆး႐ံုတက္လိုက္ရပါေရာ။ ျမတ္ၾကည္လည္း ႏွာေစး ေခ်ာင္းဆိုးျဖစ္၊ စစ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ H1N1 ၾကီး။ က်န္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြေရာ၊ အိမ္က လူေတြေရာ အျပင္မထြက္ရဘူး။ ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္တယ္။ အဲဒီႏွစ္က D-bar ေတြ အမ်ားၾကီးဆြဲတာ။ ေတာ္ေသးတယ္ H1N1 ကယ္သြားလို႕ Attendance အျပည့္ရတယ္။ :))
အတန္းေတြ အတူတူတက္ စာေတြက်က္ခဲ့ၾကတယ္။ ခရီးေတြ တေလွၾကီးသြားခဲ့ၾကတယ္။ ကိုယ့္ဘဝခရီး ကိုယ္ဆက္ေလွ်ာက္ရင္း ရင့္က်က္လာၾကတယ္၊ တစ္ေနရာစီမွာ အေျခက်လာၾကတယ္။ ျပန္လွည့္လို႕မရႏိုင္တဲ့ ေပ်ာ္စရာ အတိတ္ကို သတိရလြမ္းဆြတ္မႈမ်ားစြာနဲ႕...
